ادبیات و سینما پیوندی بنیادین دارند و ارتقای کیفیت آثار نمایشی، پیش از هر چیز، به دانش، آگاهی و تربیت ادبی نیروهای فعال در این عرصه وابسته است. با این حال، ضعف آموزش در مدارس و دانشگاهها و ناتوانی نظام آموزشی در پرورش نیروهای فرهیخته، یکی از عواملی است که میتواند به افت سطح کیفی تولیدات سینمایی و تلویزیونی منجر شود. در این میان، نمیتوان از مسئولیت دانشگاه صداوسیما و مراکز آموزش تخصصی سینما در تربیت نویسندگان، فیلمسازان و نیروهای خلاق چشمپوشی کرد؛ مراکزی که انتظار میرود با تقویت دانش نظری، شناخت ادبیات و پرورش قدرت قصهگویی، زمینهساز ارتقای محتوایی آثار نمایشی باشند. از سوی دیگر، تغییر اقتضائات زمانه و دگرگونی شیوههای روایت، ضرورت بازآفرینی میراث ادبی در قالبهای جدید را دوچندان میکند؛ همانگونه که روزگاری نقالی ابزار روایت قصهها بود، امروز سینما و تلویزیون ظرفیت انتقال و بازآفرینی این میراث را دارند. در همین راستا، دکتر «حسن انوری»، استاد بازنشسته زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تربیت معلم تهران و سرپرست تألیف مجموعه فرهنگهای سخن، در گفتوگو با خبرنگار سینماپرس، با انتقاد از ضعف نظام آموزشی و تأثیر آن بر وضعیت ادبیات در آثار نمایشی اظهار داشت: دلیل انحطاط ادبیات در تولیدات سینمایی و تلویزیونی ضعف آموزش است. آموزش در مدارس، دبیرستانها و دانشکدهها فوقالعاده ضعیف است و در نتیجه، جوانان را آنطور که باید، فرهیخته بار نمیآورند تا به نتیجهای که مدنظر شماست، برسیم. در یک کلمه، مشکل ضعف آموزش است.
وی تاکید کرد: مگر سینما دانش نیست! سینما هم دانش میخواهد و به آگاهی نیاز دارد. مدیران آموزشوپرورش و مدیران سینما، همگی در این مسئله مقصرند. آموزش در مملکت ما، نه در مدارس و نه در دانشگاهها، درست نیست.
دکتر «حسن انوری» در پایان این گفت و گو خاطرنشان ساخت: اقتضائات زمانه تغییر کرده است. زمانی نقالی رونق داشت و امروز سینما رونق دارد. هر عصری اقتضائات خودش را دارد و ما باید متناسب با اقتضائات زمان پیش برویم. امروزه نقالی دیگر طرفداران زیادی ندارد، اما سینما طرفدار دارد.
ارسال نظر