«محمد روح الامین» طراح گرافیک و پوستر سینما در گفت و گو با خبرنگار سینماپرس با اشاره به نقش هنرمندان و ضرورت بعثت هنرمندان در شرایط تاریخی حاضر، اظهار داشت: نباید ناامید شد. اما مهم‌تر از ناامید نشدن، این است که به آینده نگاه کنیم و به آینده‌ای درخشان‌تر و متفاوت‌تر امیدوار باشیم و برای رسیدن به آن، تلاش کنیم و قدم برداریم. دقیقاً این احساس خودم را درباره ادامه کار دارم. وقتی شما در مسیر کارتان، یکی از دوستانتان را در جنگ از دست می‌دهید طبیعی است که بعد از چنین اتفاقی از خودتان بپرسید این کار من اصلاً چه اهمیتی دارد و چه اولویتی دارد!

او ادامه داد: اما اگر به این فکر کنیم که در آینده قرار است این کشور مسیرهای مهم‌تری را طی کند و ایران آینده، ایران پرافتخارتر و پرآوازه‌تری باشد، آن وقت برای ایران آینده تلاش می‌کنیم. ما برای ایران آینده‌ای تلاش می‌کنیم که قرار است از خاکستر حوادث بلند شود و مسیر خود را ادامه دهد؛ آینده‌ای که باید بسیار بهتر و موفق‌تر باشد. بنابراین لازم است ناامید نشویم و اجازه ندهیم اتفاقات و حوادث ما را از ادامه مسیر بازدارد.

روح الامین درباره اهمیت فرهنگ در شرایط جنگی فعلی کشور، تصریح نمود: فرهنگ، هوا و اکسیژن جامعه است. اگر کسی فرهنگ را جدی نگیرد، گویی اکسیژن را از فضای کشور گرفته است. ما در زمینه فرهنگی تنفس معنوی می‌کنیم. بنابراین اگر با شکوه بیشتر، جزئیات بیشتر و اهمیت بیشتری به فرهنگ نپردازیم، احتمالاً دچار کسالت، خمودگی و مشکلات خواهیم شد.

وی افزود: فکر می‌کنم نیاز است فرهنگ، همان‌طور که در زمان جنگ هشت‌ساله نیز مورد توجه بود، همچنان جدی گرفته شود. در آن دوران هم در کشور جشنواره‌های مختلف، فستیوال‌ها و رویدادهای گوناگون فرهنگی و هنری برگزار می‌شد و مردم در کنار جنگیدن، زندگی می‌کردند تا بتوانند جنگ را ادامه دهند و تاب‌آوری داشته باشند.

وی تاکید کرد: فرهنگ به‌عنوان یک عنصر مهم تاب‌آوری و همچنین به‌عنوان وسیله تنفس معنوی جامعه، نیازمند توجه است و حتی در زمان جنگ باید به‌صورت ویژه و پررنگ‌تر به آن پرداخته شود.

این طراح همچنین درمورد وضعیت فعلی سینمای کشور بیان کرد: در مورد سینما باید توجه داشته باشیم که سینما به‌عنوان یک صنعت، تقریباً یک صنعت قابل توجه است. بخشی از کسانی که در سینما فعالیت می‌کنند، گذشته از سرمایه‌گذاری‌هایی که در بخش خصوصی و دولتی انجام می‌شود، خود سینما را به‌عنوان یک بنگاه اقتصادی و فرهنگی می‌بینند.

وی افزود: سینما مانند هر بنگاه اقتصادی دیگری به چرخه و تراکنش مالی نیاز دارد؛ یعنی باید محصول تولید شود، مخاطب داشته باشد، مخاطب برای آن هزینه کند و این روند به یک چرخه سالم و ارگانیک تبدیل شود.

روح الامین با تاکید بر لزوم بازنگری در سیستم مالی در سینما بیان کرد: اینکه محصولات فرهنگی کامل و باکیفیت تولید کنیم تا بر ذهن و فرهنگ جامعه تأثیر بگذارند و فرهنگ‌سازی کنند، طبیعتاً لازم است و باید اتفاق بیفتد. اما بخش اقتصادی سینما که به بدنه جامعه مربوط می‌شود نیز نباید فراموش شود.

او ادامه داد: باید چیزی تولید شود که مردم، بدون اینکه فرمایشی باشد یا کسی آنها را توصیه و تشویق کند، خودشان تصمیم بگیرند مخاطب آن باشند؛ بدون اینکه الزاماً سوبسید خاصی به آن اختصاص داده شود، بروند و آن محصول را تهیه کنند و مخاطبش باشند.

وی افزود: به نظر من این موضوع فقط مربوط به امروز نیست و همیشه همین‌طور بوده است. اگر یک محصول فرهنگی نتواند روی پای خودش بایستد و به خودش اتکا داشته باشد، خیلی نمی‌توان به ادامه حیات آن امیدوار بود. به هر حال زمان می‌گذرد و نمی‌توان همیشه به یک محصول فرهنگی سوبسید داد.

این سینماگر با بیان این مطلب که اگر آن روزی که قرار بود فرهنگ و هنر را به خوداتکایی برسانیم، این کار را انجام داده بودیم، حتماً امروز فرهنگ و هنر می‌توانست دست ما را بگیرد؛ اظهار داشت: اما ما همیشه، به قول اهالی سینما، دغدغه‌مان تولید بوده است و هیچ‌وقت به اندازه کافی دغدغه پخش، اکران و رساندن اثر به مخاطب را نداشته‌ایم.

وی افزود: موضوع پخش و اکران، اساساً مغفول مانده و همه تمرکز ما روی تولید است. گویی در بخش تولید است که افراد می‌توانند ثمره مالی کارشان را دریافت کنند، درباره عملکردشان صحبت کنند و بیلان کاری خود را به مدیرانشان ارائه دهند، اما در حوزه پخش و رساندن محصول به مخاطب چنین جدیتی وجود ندارد.

روح‌الامین با نقل خاطره‌ای از تأکید رهبر انقلاب بر ضرورت سامان‌دهی اقتصاد سینما، تصریح کرد: من به خاطر دارم که در رابطه با همین موضوع، رهبر شهید نیز تأکید کرده بودند که دوستان، تبلیغات و پخش را جدی بگیرید. چون تبلیغات و پخش یعنی شما اثر فرهنگی را به مقصد رسانده‌اید و مخاطب آن اثر را دیده است. اصلاً تولید می‌کنیم که چه اتفاقی بیفتد! اینکه اثر تولید شود و در پستوها بماند یا تعداد محدودی آن را ببینند، چه فایده‌ای دارد! حتی اینکه با سوبسید، مخاطب را مجبور کنیم یک اثر فرهنگی را ببیند نیز به نظر من راه‌حل نیست.

«محمد روح الامین» در پایان این گفت و گو خاطرنشان ساخت: برای تولیدکننده، اینکه مردم اثرش را ببینند، حتی اگر تعدادشان کم باشد، جذاب‌تر و ارزشمندتر است. به نظر من، وقتی یک اثر فرهنگی واقعاً به مخاطب خودش می‌رسد و مخاطب با انتخاب خودش آن را می‌بیند یا می‌خواند، تازه می‌توان گفت تولید به هدف اصلی خود رسیده است.