«محمدحسین فرحبخش» تهیه کننده سینما در گفت و گو با خبرنگار سینماپرس با اشاره به تاثیر جنگ تحمیلی اخیر بر رکود مضاعف سینما اظهار داشت: اقتصاد مملکت فلج است و یادمان هم نرفته که ما عملاً از خرداد سال گذشته درگیر جنگ هستیم؛ جنگی که با یک مشت آدم حرامزاده، بی‌شرف و بی‌همه‌چیز، از جمله ترامپ، نتانیاهو، اسرائیل، آمریکا و کل این کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس، به ما تحمیل شده است. اینها یک مشت آدم حرامزاده هستند.

وی افزود: از خرداد که جنگ نبود، تا ۹ اسفندماه نیز اتفاقات و اغتشاشات رخ داد و از ۹ اسفندماه به بعد، عملاً کشور تعطیل شده است؛ به‌خصوص سینما. البته یک‌سری کالاها و اقلام ضروری وجود دارد که مردم به هر حال مجبورند آنها را تهیه کنند، اما حتی در حوزه خورد و خوراک نیز فروش کاهش پیدا کرده است. اگر از سوپرمارکت‌ها، مغازه‌ها، فروشگاه‌ها و حتی فروشندگان لباس سؤال کنید، می‌گویند فروش چقدر کاهش پیدا کرده است. سینما هم خارج از این قاعده نیست.

تهیه کننده فیلم سینمایی «مفت بر» با بیان این مطلب که وقتی شرایط اقتصادی این‌گونه می‌شود، تهیه‌کننده‌ها فیلم نو اکران نمی‌کنند؛ تصریح نمود: وقتی فیلم نو اکران نشود، وضعیت سینما مثل مغازه‌ای است که جنس کهنه داشته باشد. به همین دلیل بود که سینما با افت مخاطب و فروش مواجه شد. اما خوشبختانه اکنون دو فیلم نو اکران شده و این دو فیلم نیز فروش خوبی داشته‌اند. اگر به همین منوال، این جنگ خاتمه پیدا کند و گسترش پیدا نکند، من فکر می‌کنم شرایط بهتر خواهد شد و فیلم‌های بعدی نیز فروش بهتری خواهند داشت. فروش این فیلم‌ها در این مقطع و با توجه به شرایط موجود مملکت، واقعاً فوق‌العاده بوده است.

تهیه‌کننده فیلم‌های سینمایی «شهر هرت» و «ناجورها» با اشاره به عدم تناسب آمار فروش فیلم‌ها با سودآوری واقعی آنها، تأکید کرد و گفت: اینکه فیلم‌ها سود می‌کنند یا ضرر، موضوع جدیدی نیست. در تمام دوران بعد از انقلاب، سینما همیشه با مسئله ضرر مواجه بوده است. این موضوع مربوط به امسال و پارسال نیست. دولت و نهادها همیشه آمده‌اند و پول گذاشته‌اند و سینما را اداره کرده‌اند، چراکه بخش خصوصی به دلیل شرایط اقتصادی، در بسیاری از دوره‌ها متضرر شده و عملاً از سینما کنار رفته است.

او ادامه داد: سینما با این میزان فروش، دخل و خرجش با یکدیگر جفت نمی‌شود. اگر یک فیلم کمتر از ۱۳۰ یا ۱۴۰ میلیارد تومان فروش داشته باشد، امکان ندارد بتواند پول خودش را دربیاورد. به همین دلیل، حتی اگر کف فروش را ۱۰۰ میلیارد تومان در نظر بگیریم، باز هم فیلم الزاماً نمی‌تواند هزینه‌های خود را جبران کند. فیلمی که ۳۰ یا ۴۰ میلیارد تومان فروش داشته باشد، ورشکست است و فیلمی که پنج یا شش میلیارد تومان بفروشد، صاحب فیلم باید از کشور فرار کند.

این سینماگر تصریح نمود: سینما از نظر اقتصادی ورشکسته است؛ اما با توجه به شرایط اقتصادی و وضعیت موجود، این میزان فروشی که فیلم‌های در حال اکران دارند، به نظر من فروش قابل قبول و قابل دفاعی است.

فرحبخش در پاسخ به این پرسش که با وجود وقوع جنگ و محدودیت های مالی چه راهکاری برای برون رفت از وضعیت موجود سینما می‌توان انجام داد! بیان کرد: خب چه کاری می توان انجام داد! دویست و خرده‌ای از سالن‌های سینما متعلق به حوزه هنری است و مابقی در اختیار بخش خصوصی قرار دارد. بخش خصوصی اگر فیلمی برای اکران نداشته باشد، طبیعتاً مخاطبی هم نخواهد داشت و کسی به سینما نمی‌رود.

تهیه کننده فیلم سینمایی «قدغن» در مورد فیلم های نهادی اظهار داشت: بخش عمده فیلم هایی که ساخته می‌شود، توسط دولت تولید یا حمایت می‌شود، اما بسیاری از این فیلم‌ها را مردم دوست ندارند و با استقبال مخاطب مواجه نمی‌شوند. در چنین شرایطی، چگونه می‌توان انتظار داشت بخش خصوصی بیاید و در سینما سرمایه‌گذاری کند؟

وی تاکید کرد: بخش خصوصی به این دلیل وارد نمی‌شود که نهادهای دولتی آن‌قدر در این حوزه سرمایه‌گذاری کرده‌اند و هزینه‌های سینما را بالا برده‌اند که دیگر سرمایه‌گذاری برای بخش خصوصی صرف نمی‌کند. این موضوع حتی ارتباطی با وزارت ارشاد هم ندارد. به نظر من، اساساً باید این روند ممنوع شود. نهادهای دولتی نباید در حوزه‌های عمومی و در بخش تولید سینما با بخش خصوصی رقابت کنند.

فرحبخش با بیان این مطلب که ممکن است در ابتدا به ساکن، با خروج نهادهای دولتی از تولید سینما، خسارتی به این حوزه وارد شود، اما بعد از مدتی شرایط اصلاح خواهد شد؛ متذکر شد: هر کسی به جز بخش خصوصی نباید فیلم بسازد. باید ممنوعیت وجود داشته باشد و اگر قرار است سینما راه بیافتد، نهادهایی غیر از بخش خصوصی باید از عرصه تولید خارج شوند.

او ادامه داد: فارابی باید تعطیل شود، حوزه هنری باید از این عرصه خارج شود و به‌طور کلی نهادهای دولتی و عمومی نباید در تولید فیلم حضور داشته باشند؛ چون بخش خصوصی با این مجموعه‌ها نمی‌تواند رقابت کند. وقتی بخش دولتی پول سنگین وارد این حوزه می‌کند، بخش خصوصی توان رقابت با آن را ندارد.

تهیه کننده فیلم سینمایی «زن ها فرشته اند» با تاکید بر لزوم انحلال نهادهای دولتی در سینما بیان کرد: اگر بخش خصوصی وارد میدان باشد، چنین پول‌هایی را وارد سینما نمی‌کند. بنابراین باید برای نهادهایی که از بودجه عمومی استفاده می‌کنند، ممنوعیت ایجاد شود. اگر من وزیر ارشاد بودم، پیشنهاد می‌دادم مجلس ماده‌ای قانونی تصویب کند که بر اساس آن، به جز بخش خصوصی، هیچ نهادی اجازه تولید فیلم نداشته باشد.

وی افزود: بخش خصوصی همیشه بیشتر از بخش دولتی می‌فروشد و این مسئله دلیل دارد. بسیاری از فیلم‌هایی که توسط بخش دولتی ساخته می‌شوند، یکی از یکی ضعیف‌تر هستند. در تمام سال‌های بعد از انقلاب، به‌ندرت می‌توان فیلمی پیدا کرد که توسط بخش دولتی یا یک نهاد عمومی ساخته شده باشد و واقعاً باب طبع مردم باشد. این نهادها معمولاً فیلمی می‌سازند که باب طبع مدیر و رئیس خودشان باشد، نه باب طبع مردم.

این تهیه کننده سینما با بیان این مطلب که اگر قرار است اصل سینمای ایران اصلاح شود، به نظر من باید نهادهایی غیر از بخش خصوصی از عرصه تولید کنار گذاشته شوند؛ اظهار داشت: من حتی معتقدم اگر قرار باشد در این مملکت کسی را سرکوب یا منکوب کنند، باید نهادهایی را که با استفاده از بودجه عمومی وارد تولید فیلم می‌شوند، منکوب و از این عرصه خارج کنند.

«محمدحسین فرحبخش» در پایان این گفت و گو خاطرنشان ساخت: باید میدان را به بخش خصوصی بدهیم؛ بخش خصوصی متخصص. سینمای ایران برای نجات و رشد، به حضور و رقابت بخش خصوصی متخصص نیاز دارد.