به گزارش سینماپرس، نشست خبری فیلم «سقف» یکشنبه ۱۹ بهمن در نهمین روز چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر با حضور ابراهیم امینی کارگردان، سعید خانی تهیه‌کننده و علی‌محمد حسام‌فر نویسنده و با اجرای وحید رونقی برگزار شد.

سعید خانی با تسلیت به کشته‌شدن تعدادی از هموطنان، گفت: به خانواده جواد(گنجی) که این روزها عزادار هستند تسلیت می‌گویم.

ابراهیم امینی با تسلیت به مردم ایران، گفت: از دوستانی که در سالن شماره یک فیلم را دیدند عذرخواهی می‌کنم، موسیقی گوش‌خراش و دیالوگ‌ها مبهم بود.

علی‌محمد حسام‌فر درباره شرایط این روزها توضیح داد: هیچ چیز طبیعی نیست، وضعیت اقتصادی، این حجم از خشونت، این مشروعیت‌زدایی از نهادها به خصوص نهاد جشنواره طبیعی نیست، با وطن وطن گفتن هم دهان شیرین نمی‌شود، مشکلات وجود دارد و شرایط روز به روز بدتر می‌شود، امیدوارم فردایی داشته باشیم که در آن تحقیر کمتری وجود داشته باشد.

این نویسنده درباره تحقیر جاری در جامعه بیان کرد: مسائل در جامعه عادی شده است، باید در این باره فکر کنیم تا چرخه تحقیر متوقف شود.

امینی در ادامه گفت: باید توجه داشته باشید فیلم را در خلا تولید می‌کنیم و بعد آن را با دیگران به اشتراک می‌گذاریم، جشنواره نخستین به اشتراک‌گذاری فیلم است و بعد در اکران عمومی، به جمع‌بندی می‌رسیم، امروز برای رسیدن به اینکه «کاغذ پاره‌ها فیلم‌نامه نیست» زود است.

او درباره فراخوان بنیاد فارابی و جذب این فیلم بیان کرد: این کار پیش از این‌که فراخوانی از سمت فارابی منتشر شود، ساخته شد. دوست داشتم چیزی ثبت کنم، زیرا احساس می‌کردم در بازه زمانی مهم به سر می‌بریم، احساس همدلی و وحدت را در تیرماه تجربه کردم.

امینی درباره چرایی تفاوت فصل جنگ و آنچه در فیلم به نمایش گذاشته شد، توضیح داد: از ابتدای نوشتن فیلم‌نامه تا زمان فیلم‌برداری فاصله بود، پاییز از راه رسیده بود و خزان شد و از واقع‌گرایی دوری کردیم و میزان اخبار روزانه را کاهش دادیم تا وضعیت عمومی‌تر شود.

حسام‌فر نویسنده فیلم «سقف» در مقایسه آن فیلم با فیلم «چشم‌بادامی‌ها» توضیح داد: شاید فیلم‌نامه‌ زمانی که من نبودم قوی‌تر بود، موضوع چشم‌بادامی جسورانه‌تر بود.

امینی درباره حیوان‌آزاری که در فیلم «سقف» اتفاق افتاد توضیح داد: به شکل مشخص حیوان را در فیلم آزار ندادیم و در فیلم هیچ صحنه‌ای نیست که او را آزار داده باشیم، اما اینکه صحنه‌های دلخراش دارد و احساسات شما را برانگیخته است، یعنی ما به هدف رسیدیم.

این کارگردان درباره اینکه در دو فیلم به نسل زد پرداخته است، ادامه داد: من دنیای آنها را درک کردم. بین ما و نسل دهه ۸۰ فاصله افتاده است، دوست دارم فاصله را پر و کم کنم. ممکن است عقاید متفاوتی داشته باشیم و با نسل زد زبان مشترکی نداریم، همانطور که بهرام بیضایی نوشت «اکنون داوران دیگری در راهند، آن‌ها باید ما را داوری کنند.

امینی با بیان اینکه داستان فیلم «سقف» برای احساس خوب با هم بودن است، افزود: ما این تجربه را در جنگ داشتیم، در آن زمان اینکه بتوانیم کنار هم در آرامش زندگی کنیم، مانند یک رویا است.
او در پاسخ به این سوال که رقص مرغی در فیلم به چه معنا بود، توضیح داد: بسیاری از چیزها در فیلم معنا داشت، اما رقص مرغی معنایی نداشت و این رقص اختصاصی یک خانواده است. چیزی بود که آنها را از دیگران متمایز می‌کند، سعی نداشتیم فیلم نمادگرایی بسازیم. خواستیم فیلمی بسازیم که حال مردم را خوب کند.

حسام‌فر درباره تحقیر شخصیت اصلی در فیلم سقف بیان کرد: فکر می‌کنم چرخه تحقیر در جامعه وجود دارد، فکر نمی‌کنم شخصیت‌های علمی و فرهنگی خارج از فیلم هم شأنی داشته باشند.

امینی درباره حجم بدآموزی و تحقیر توضیح داد: تحقیر را در بخش‌های مختلف جامعه ملاحظه می‌کنیم، سعی داشتیم بدآموزی وجود نداشته باشد، زیرا فیلم را برای خانواده‌ها ساختیم.