کارگردان پویانمایی کوتاه «همین یک دفعه» در گفتگو با «سینماپرس» مطرح کرد:

«داستان‌های کهن» برای تبدیل‌شدن به «فیلم» به بازنگری در ساختار روایت، طراحی کنش‌های دیداری، پرداخت شخصیت‌ها و گاه بازآفرینی پایان‌بندی نیاز دارند

سینماپرس: «ریحانه کاووش» در مورد اینکه چرا فیلم‌سازان کمتر به داستان‌های ایرانی روی می‌آورند؛ گفت: شاید یکی از دلایل این کم‌توجهی، آشنایی اندک برخی فیلم‌سازان با ظرفیت‌های روایی و نمایشی ادبیات ایران باشد؛ گنجینه‌ای که در آن، واژه‌ها، اندیشه‌ها، افسانه‌ها و تجربه‌های تاریخی، زمینه‌ای غنی برای آفرینش آثار تازه فراهم می‌کنند. بااین‌حال، این مسئله را نمی‌توان تنها به کمبود شناخت ادبی محدود کرد؛ دشواری اقتباس، هزینه تولید، محدودیت‌های بازار و کمبود پیوند سازمان‌یافته میان پژوهشگران ادبیات و سینماگران نیز در این میان نقش دارند.