«موسی رضوی» کارگردان فیلم کوتاه «قوها ایستاده می خوابند» به عنوان یکی از فیلم های حاضر در بخش ملی چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران در گفت و گو با خبرنگار سینماپرس با اشاره به تاثیر افزایش هزینه تولید و توجه بیش از حد به فرم و مسائل فنی بر کاهش آثار مستقل در سینمای کوتاه اظهار داشت: از آنجا که سینمای کوتاه خارج از جریان تجاری و چرخه اقتصادی رایج سینما قرار دارد و بیش از جنبههای اقتصادی، بر ابعاد هنری این مدیوم تمرکز میکند، وابستگی زیادی به بودجهای دارد که فیلمساز میتواند برای تولید اثرش فراهم کند. برای مثال، فیلمسازی که رویکرد فرمالیستیتری دارد، ممکن است برای اجرای ایدههایش به امکانات و سرمایه بیشتری نیاز داشته باشد و در نتیجه، محدودیتهای مالی دست او را ببندد.
وی افزود: بسیاری از فیلمسازان در این زمینه با محدودیت مواجهاند. در مقابل، آثاری را هم میبینیم که به دلیل برخورداری از بودجه و سرمایه مناسب، فرصت بیشتری برای پرداختن به فرم پیدا کردهاند. در جشنواره امسال نیز فیلمهایی حضور دارند که با چنین رویکردی ساخته شدهاند و آثار قابلتوجهی هستند. اما فیلمسازانی که بودجه کمتری در اختیار دارند یا از حضور تهیهکننده و سرمایهگذار محروماند، ناچارند متناسب با بضاعت مالی خود کار کنند و ایدههایشان را در همان چارچوب پیش ببرند.
او ادامه داد: طبیعتاً شرایط اقتصادی تأثیر مستقیمی بر این وضعیت داشته است. من در سالهای گذشته، زمانی که قصد ساخت فیلمی را داشتم، میتوانستم بودجهای برای آن در نظر بگیرم و تولید را آغاز کنم. حتی با گروهی همکاری میکردیم که بخشی از هزینهها را از طریق تهاتر خدمات تأمین میکردیم؛ برای مثال، من کار تدوین آنها را انجام میدادم و آنها نیز در بخش دیگری از فیلم من همکاری میکردند. اما در شرایط فعلی، وضعیت اقتصادی بهاندازهای بر تولید فیلم تأثیر گذاشته که ورود به این عرصه واقعاً نگرانکننده شده است. رضوی تصریح نمود: صادقانه بگویم، اگر سرمایهگذار نداشته باشید، ممکن است با ساخت یک فیلم تمام سرمایه و توان مالی خود را از دست بدهید. در واقع، با توجه به افزایش شدید هزینهها، فیلمسازی به نوعی قمار تبدیل شده است و همین مسئله بر امکان تولید آثار مستقل تأثیر میگذارد.
این سینماگر با اشاره به اینکه با افزایش هزینه تولید، شرکت در جشنواره های خارجی تضمین کننده برگشت سرمایه نیست؛ بیان کرد: متأسفانه، جوایز جشنوارهای نیز آنقدر پشتوانه مالی ایجاد نمیکنند که فیلمساز بتواند با اتکا به آنها اثر بعدی خود را بسازد. مگر اینکه فیلمساز از تمکن مالی برخوردار باشد، حامی مالی پیدا کند یا تهیهکنندهای داشته باشد که بتواند هزینههای تولید را مدیریت کند و کاهش دهد. حتی نهادهای دولتی که از تولید فیلم حمایت میکنند، معمولاً بودجهای کمتر از هزینه واقعی تولید در اختیار فیلمساز قرار میدهند. به همین دلیل، معتقدم تولید فیلم کوتاه در شرایط فعلی بسیار دشوار شده است.
این فیلمساز با تاکید بر لزوم قصه گویی در سینمای کوتاه اظهارداشت: من شخصاً به خلاقیت در سینما اعتقاد دارم. به سینمای داستانگو علاقهمندم و به همین دلیل، فیلم خودم را نیز در همین مسیر ساختهام. یکی از فیلمسازانی که به او علاقه دارم و آثارش را الگوی ارزشمندی برای فیلمسازی میدانم، آقای عباس کیارستمی است. اگر به آثار ایشان دقت کنیم، میبینیم که بسیاری از فیلمهایشان با بودجههای تولیدی عجیبوغریب ساخته نشدهاند؛ با این حال، در مقایسه با آثاری که امکانات فنی بیشتری در اختیار داشتهاند، همچنان ظرفیتهای قابلتوجهی برای تأمل و تجربه سینمایی دارند.
«موسی رضوی» در پایان این گفت و گو خاطرنشان ساخت: به نظرم، آنچه در سینمای کیارستمی نقش پیشبرنده دارد، صرفاً امکانات فنی و بودجه نیست، بلکه خلاقیت و شیوه روایت اوست. این تجربه نشان میدهد که برای ساخت یک فیلم تأثیرگذار، بیش از هر چیز باید به ایده، خلاقیت و چگونگی روایت توجه کرد.
ارسال نظر