«عبدالله باکیده» کارگردان پیشکسوت سینما و تلویزیون در گفت و گو با خبرنگار سینماپرس با انتقاد از فقدان سیاست گذاری فرهنگی در وزارت فرهنگ و ارشاد، اظهار داشت: سالهاست بنده و بسیاری از همکارانم تأکید کردهایم که سینما نیازمند تئوری بلندمدت و حمایت بلندمدت است، اما متأسفانه دولتهای مختلف هیچکدام به این توصیهها توجه نکردند. وی افزود: پیشنهاد ما این بود که برای سینما نوعی روانشناسی اجتماعی در نظر گرفته شود و تلاش شود جامعه برای پذیرش مقولات مختلف آماده شود؛ همانگونه که در همه جای دنیا و بهویژه در کشورهایی که سینمای پیشرفته دارند، چنین رویکردی دنبال میشود. بهخصوص در سینمایی که مانند سینمای ما، حاکمیت آن با ایدئولوژی پیوند خورده است.
کارگردان فیلم سینمایی «صلیب طلایی» با بیان این مطلب که در سینمای ایدئولوژیک باید نحوه تربیت و آمادهسازی مخاطب طی سالها پیریزی شود؛ تصریح نمود: یعنی مؤلفههای اصلی ایدئولوژی در آثاری که تولید و عرضه میشوند، بهتدریج ارائه شوند. متأسفانه این توصیه مورد توجه قرار نگرفت و هرچه از عمر سینما گذشت، با اتفاقات و مسائل مختلفی مواجه شدیم؛ یک روز سینمای اجتماعی مد شد، روز دیگر سینمای انتقادی و روزی دیگر سینمای کمدی. سپس کمدی نیز از مسیر اصلی خود خارج شد و به آثار مستهجن و مواردی از این دست رسید و سینما در نهایت به وضعیتی کاملاً تنزلیافته دچار شد.
او ادامه داد: چند روز پیش یکی از دوستانم که از مدیران پخش است با من تماس گرفت و اعلام کرد برای تماشای فیلمی که هزینه زیادی برای آن شده و از بازیگران مشهور و پولساز فعلی نیز بهره میبرد، در مجموع سالنهای سینمای سراسر کشور تنها ۱۲ نفر تماشاگر داشتهاند. این واقعاً جای تأسف دارد.
باکیده متذکر شد: البته شرایط فعلی استثنایی است؛ زمانی که ما درگیر موضوع مهمی مانند جنگ هستیم و تمام ذهن و فکر مردم سرزمین ما به این سمتوسو رفته، طبیعی است که کمتر مجال فکر کردن به سینما داشته باشند یا بخواهند یک نوع تفریح سالم را دنبال کنند. این مسئله نیز در کاهش مخاطب سینما مؤثر بوده است.
وی افزود: با این حال، متأسفانه صنعتی که میتوانست از همه جهات موفق باشد و مانند سینمای دهههای ۶۰، ۷۰ و ۸۰ سرشار از زندگی و تنوع باشد، به سمت دیگری حرکت کرده است؛ به قول قدیمیها، «نه دنیا دارد و نه آخرت».
کارگردان فیلم سینمایی «پوتین» در پاسخ به اینکه جنگ تا چه اندازه میتواند توجیهی برای کمکاری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی باشد، بیان کرد: ببینید، یکی از ویژگیهای کشور ما این است که مسئولان نظام، وزرا و دولتها معمولاً خیلی زود متوجه میشوند که چه اتفاقی در کشور در حال رخ دادن است و وقتی متوجه میشوند، به جای پیشروی در حوزه سینما، ممانعت ایجاد میکنند.
او ادامه داد: برای مثال، به دوران پذیرش قطعنامه برگردیم. آن زمان یادم هست که گفته میشد دیگر ساخت فیلم جنگی چه معنا و مفهومی دارد و تمام کسانی که تا آن مقطع از فیلمسازان برای ساخت آثار جنگی حمایت میکردند، تلاش کردند کنار بکشند و دیگر در این فیلمها سرمایهگذاری نکنند.
این سینماگر پیشکسوت تصریح نمود: متأسفانه در آن دوره نیز، با سختی بسیار، بچههایی که به این ژانر علاقهمند بودند، به فعالیت خود ادامه دادند. ما یک رسالت داریم؛ در کنار رسالتهای بلندمدت، برنامههای کوتاهمدت نیز باید داشته باشیم. سینما، برخلاف شعر و ادبیات، هنری پرهزینه و دارای فرایند تولید پیچیدهای است و تا زمانی که یک اثر تولید و آماده نمایش شود، زمان زیادی میبرد. بنابراین، میتوان با فیلم کوتاه و برنامههای خاص، بسیار سریعتر وارد عمل شد و این مقوله را به سلامت از این دوران پُراِلتهاب و پُردردسر عبور داد.
وی افزود: اما متأسفانه میبینیم که رویکرد تعطیلی را در پیش میگیرند؛ یعنی به جای اینکه کار آغاز شود، کارها معوق میمانند. مسئله دیگری که وجود دارد این است که کسی سراغ کارآزمودههای این حرفه نمیرود تا ببیند، برای مثال، از چه طریقی میتوان در چنین شرایطی فیلم ساخت.
کارگردان فیلم سینمایی «تو را دوست دارم» با گلایه از مدیران سینمایی اظهار داشت: من در طول سالهایی که کار کردهام، متوجه نشدهام چرا همیشه افرادی که صادقتر بودهاند و در مقاطعی که کشور به آنها نیاز داشته، خالصانه جلو رفته، کار کرده و تجربه اندوختهاند، امروز مورد توجه قرار نمیگیرند.
«عبدالله باکیده» در پایان این گفت و گو خاطرنشان ساخت: البته منظورم این نیست که جوانها نباید کار کنند؛ اتفاقاً جوانها باید وارد میدان شوند. اما این کار به استعداد خاص و تجربه نیاز دارد. کسانی که بعدها بهعنوان فیلمسازان مطرح دفاع مقدس شناخته شدند، زمانی که کارشان را آغاز کردند، خودشان جوان بودند، اما اندیشههایشان پیشرو و ماندگار بود. اگر تاریخ سینمای ایران را بررسی کنید، میبینید همین فیلمسازان امروز جایگاه مهمی در تاریخ سینمای ایران دارند.
ارسال نظر