«امیرحسین شفیعی» مدیر مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری در گفت و گو با خبرنگار سینماپرس با اشاره به بزرگترین چالش تئاتر کشور یعنی خصوصی سازی، اظهار داشت: بزرگ‌ترین چالش تئاتر، خصوصی‌سازی است. به بهانه خصوصی‌سازی، تئاتر رها شده است. تئاتر تهران به هیچ عنوان ظرفیت این تعداد صندلی را ندارد. واقعیت این است که آن چیزی که در بسیاری از تماشاخانه‌ها در حال اجراست، هر اسمی که داشته باشد، به معنای واقعی کلمه تئاتر نیست.

وی تاکید کرد: این نگاه و در واقع این ایده، نظر شخصی من است. متأسفانه گاهی اوقات ما که خودمان هم آدم‌های وابسته به دولت هستیم و تئاتر دولتی را اداره می‌کنیم، اسیر این ماجرا می‌شویم. به بهانه اینکه مخاطب جذب کنیم، گیشه داشته باشیم و فروش داشته باشیم، یادمان می‌رود که باید به تئاتر ملی خودمان و تئاتر ایرانی خودمان بپردازیم.

شفیعی با بیان این مطلب که تئاتر همیشه در همه جای دنیا نیاز به حمایت داشته است؛ تصریح نمود: تئاتر به‌تنهایی نمی‌تواند روی پای خود بایستد، به‌خصوص در کشور ما و در شرایطی که کشور ما در آن زندگی می‌کند. از همین رو باید حمایت‌های ویژه‌ای از گروه‌های نمایشی صورت بگیرد.

او ادامه داد: شما سری به بعضی از تماشاخانه‌ها بزنید؛ تماشاخانه‌ای که باید اجاره‌اش را دربیاورد، حقوق کارمندش را سر ماه بدهد و هنرمندی که سه ماه زحمت کشیده و حالا می‌خواهد روی صحنه برود، طبیعتاً می‌خواهد به هر ترتیبی که شده بفروشد. ممکن است استثناهایی هم وجود داشته باشد، اما قاعدتاً و در بیشتر موارد، چنین شرایطی نمی‌تواند به تولید یک اثر هنری خلاق و ویژه منجر شود.

این مدیر فرهنگی متذکر شد: من گرفتاری تئاتر در این روزها را رها شدن آن به بهانه خصوصی‌سازی می‌دانم. این مسئله نمی‌تواند مسائل ما را حل کند. من فکر می‌کنم هنرمند نیاز به حمایت دارد. همه هنرمندان، با هر جنس فکری، با هر ایده‌ای و با هر جریانی، احتیاج به کمک دارند تا بتوانند روی پای خود بایستند.

شفیعی با انتقاد از سیستم اقتصادی بوجود آمده در تئاتر کشور، گفت: اینکه اقتصاد تئاتر خودش بتواند خودش را بچرخاند، اساساً با ماهیت تئاتر اصیل در تضاد است. چیزی که امروز در بسیاری از موارد در حال اجراست، دیگر تئاتر به معنای واقعی کلمه نیست. اگر قرار باشد تئاتر خودش را تأمین مالی کند و خودش خودش را بچرخاند، باید بپذیریم که دیگر تئاتر اصیلی نخواهیم داشت.

وی تاکید کرد: اگر قرار باشد تئاتر خودش خودش را بچرخاند، باید ببینیم نتیجه آن چه خواهد شد. شما همین جریان‌های اقتصادی را نگاه کنید؛ طراحی صحنه دارد از بین می‌رود، چون پولی برای آن وجود ندارد. وقتی منابع مالی کافی وجود نداشته باشد، اولین چیزهایی که حذف می‌شوند، همین بخش‌های تخصصی و خلاقانه تئاتر هستند.

او ادامه داد: اگر قرار بود تئاتر خودش خودش را بچرخاند، در تمام دنیا شهرداری‌ها از تئاتر حمایت نمی‌کردند. در بسیاری از کشورهای توسعه‌یافته و کشورهای اروپایی، شهرداری‌ها یکی از متولیان و حمایت‌کنندگان اصلی تئاتر هستند. بنابراین باید بپذیریم که تئاتر برای ادامه حیات خود نیازمند حمایت است و نمی‌توان انتظار داشت صرفاً با اتکا به اقتصاد خودش، هم هزینه‌هایش را تأمین کند و هم تئاتر اصیل و باکیفیت تولید کند.

«امیرحسین شفیعی» در پایان این گفت و گو با اشاره به اقدامات این مرکز برای حمایت از هنرمندان تئاتر خاطرنشان ساخت: من متولی تئاتر کشور نیستم. ما در نوع خودمان در حوزه هنری، سیاست‌های بالادستی حوزه هنری انقلاب اسلامی را دنبال می‌کنیم و در جریان‌هایی که مربوط به مأموریت‌های حوزه هنری انقلاب اسلامی است، تلاش می‌کنیم برنامه‌های خودمان را اجرا کنیم.