به گزارش سینماپرس، در ابتدای برنامه محمود گبرلو سردبیر و مجری برنامه با اشاره به اینکه سینماگران ما باید فرهنگ اعتراض و نقد آثار را داشته باشند عنوان کرد: باید مشخص کنیم که فرهنگ اعتراض و نقد تا چه حد بین اهالی فرهنگ و اندیشه وجود دارد. به نظر اگر بخواهیم اعتراضی به فیلم و یا فعالیتی در سینما داشته باشیم حتما باید ادبیات و فرهنگ نقد کردن را بدانیم.

وی ادامه داد: زبان فرهنگ، زبان حرف زدن و مفاهمه است. بنابراین راهی جز شنیدن صحبت‌های یکدیگر نداریم اما باید به عقاید و دیدگاه‌های هم احترام بگذاریم.

نقد فیلم سینمایی «زندگی خصوصی آقا و خانم میم» با حضور روح الله حجازی، کارگردان، محمد تقی فهیم به عنوان منتقد مهمان و مسعود فراستی بخش دیگر برنامه شب گذشته بود.

فهیم در ابتدای این بخش عنوان کرد: یکی از معضلات اساسی که باعث شده این سال‌ها ما شاهد فیلم‌های نامناسب باشیم به تحلیل برخی منتقدان باز می‌گردد که یک نگره فاقد پژوهش و تحقیق نسبت به جامعه متوسط ما وجود دارد. تحلیل بدون ریشه در طبقه متوسط ما باعث ساخت برخی فیلم‌ها و نقد‌ها شده است. اما این فیلم یک گرام خوش ساخت است که بدون افتادن به دام مفاهیم اضافی نقد مدرنیته و سنت را مطرح می‌کند.

فیلمسازمان ما کپی‌های خیلی ناشیانه‌ای از هالیوود کردند

فراستی در ابتدای صحبت‌هایش گفت: سینمای هالیوود از دهه ۷۰ سکس و خشونت را شدیدا به نمایش گذاشت و از آن زمان این دو بالهای قدرتمند سینمای آمریکا شدند. فیلمسازمان ما کپی‌های خیلی ناشیانه‌ای از این موضوعات کردند که ناموفق است. مثلا تم خیانت در آن طرف بسیار تقبیح شده به نمایش گذاشته می‌شود. اما در ایران قبح قضیه قرار است از بین برود و این مسئله به دلیل همنشینی فیلمسازان ما با قشر به ظاهر مدرن و متوسط رو به بالا بوجود می‌آید اما فیلم حجازی به این دام نمی‌افتد.

وی ادامه داد: تضاد یک زن سنتی و مرد نیمه مدرن در این فیلم بسیار خوب در آمده است اما کم به آن پرداخت شده است یعنی آنالیز وضعیت را ارائه نمی‌دهد. ذات فیلم بحران را در درون خود دارد اما به این بحران نمی‌پردازد این مشکل فیلمنامه است و اتفاقات در یک دایره وسیع روی می‌دهد.

حجازی در این باره عنوان کرد: راهکاری که مد نظر من و علی طالب آبادی بود به این صورت نیست. این تجربیات را ما در تله فیلم‌هایی که ساخته بودیم داشتیم و خواستیم این قواعد را به سینما بیاوریم. ما به دنبال تجربیات دیگری بودیم و برای مخاطب دست به روایت دیگری زدیم تا اینکه قواعد کلاسیک را کامل رعایت کنیم. ما می‌خواستیم ببینیم بدون متریال و کلیات کمتری می‌توان مخاطب را به سینما نشاند و جزئیات بیشتر روزمره را به او نشان داد.

«زندگی خصوصی آقا و خانم میم» بحرانی را در طبقه متوسط ایران نشان می‌دهد

در ادامه علی طالب آبادی نویسنده فیلمنامه نیز پشت خط آمد و گفت: از ابتدا قرار نبود ما به دنبال گرامی برویم که هر چه پیش می‌رود پیچیده‌تر شود و بحران در آن افزایش یابد. اگر هم ضعفی در فیلمنامه است به خاطر جدید بودن این تجربه است. این فیلم بحرانی را در طبقه متوسط ایران نشان می‌دهد و معتقدم که شیوه روایت نیز باید به‌‌ همان طرف و نشان دادن این جزئیات این زندگی این طبقه می‌رفت.

فراستی در ادامه این بخش عنوان کرد: اگر ما رویدادهای مناسبی برای دعوای زن و مرد بوجود نیاوریم فیلم درست جلو نمی‌رود. مشکل فیلم این است که بعضی اطلاعات مربوط بین زن و مرد ضعیف ارائه می‌شود و ما عمق اختلاف را نمی‌دانیم. اطلاعات از مخاطب دریغ می‌شود و این مسئله به شخصیت‌پردازی هم لطمه می‌زند.

«زندگی خصوصی آقا و خانم میم» به دام آلودگی روشنفکری نمی‌افتد

وی ادامه داد: فیلم درباره عدم گذار از سنت به مدرنیته است اما خوشبختانه اثر به دام آلودگی روشنفکری نمی‌افتد. حاتمی کیا و فرخ‌نژاد بازی خوبی دارند اما کرامتی به فیلم نمی‌خورد. این اثر دقت و وسواس خوبی دارد و کنترل بازی‌ها کاملا رعایت شده و اصلا فیلم بدی نیست و می‌تواند قابل مقایسه با فیلم «چشمان باز بسته» کوبریک باشد.

فهیم نیز در این زمینه گفت: هر دو باری که فیلم را دیدم برای اجرا نشدن برخی مسائل افسوس خوردم این اثر به نوعی مجزا از جامعه خودش است. یک فیلم باید جامعه را خوب بشناسد تا ما بحران را به درستی درک کنیم. سینما مدیوم بی‌رحمی است پس باید به مخاطب توجه بسیاری شود.

وی ادامه داد: این فیلم اثر کم اشکال و کم غلطی است و در شخصیت‌پردازی مشکلی ندارد اما معتقدم نیمه‌های فیلم در بازی بازیگران اشکال بوجود می‌آید. از نیمه‌های اثر بازی کرامتی کنترل نشده و‌‌ رها شده است. مسئله‌ای که به فیلم آسیب رسانده‌‌ رها کردن قصه و این است که آدم‌ها شناسنامه ندارند و نمی‌دانیم از کجا به این کلانشهر آمده‌اند.

حجازی در این زمینه توضیح داد: آمدن آدم‌ها از ناکجا آباد را در خیلی از فیلم‌های تاریخ سینما دیده‌ایم. ما سعی کرده‌ایم روایت فیلم با جامعه ما تطابق داشته باشد. در این فیلم مرحله گذار از سنت به مدرنیته مطرح می‌شود.

میزگرد هفته بحران تعطیلی سالن‌های سینما با حضور مهدی عظیمی میرآبادی سرپرست اداره نظارت و ارزشیابی سازمان سینمایی را بررسی می‌کند.

باید راهی پیدا کنیم تا مخاطبان با سینما آشتی کنند

عظیمی در ابتدا در خصوص علل کاهش مخاطب در سینما و مشکلاتی که در روند پروانه نمایش‌ها و تولید فیلم‌ها بوجود می‌آید توضیح داد: این مسئله به داستان فیلم در تاریکی مولانا باز می‌گردد و هر کس از ظن خود به قضیه نگاه می‌کند. اگر قرار است در بحث کاهش مخاطب به نتیجه برسیم باید از زوایای مختلف آن را بررسی کرد.

وی درباره جایگاه اداره نظارت و ارزشیابی در بروز این مشکلات گفت: باید راهی پیدا کنیم تا مخاطبان با سینما آشتی کنند. پس نباید به دنبال دلیل و روش نخ نما شده یافتن مقصر باشیم. البته قبول دارم که برخی از این مشکلات هم به اداره نظارت و ارزشیابی باز می‌گردد.

وی ادامه داد: افت مخاطب به دلیل این است که ما فکر می‌کنیم همه سینما یعنی سالن‌های سینما. در صورتیکه ما شبکه نمایش خانگی داریم که در دوره گذشته ۸ برابر رقم کل فروش فیلم‌ها فروش داشته است. بخش بین المللی و بخش ویدئو دیجیتال و موارد بسیار دیگری وجود دارند که جزء مخاطبان سینما هستند.

سینما با سفارش و دستور نمی تواند به کارش ادامه دهد

عظیمی عنوان کرد: سینما با سفارش و دستور نمی‌تواند به کارش ادامه دهد. من ۴ گروه را مسئول این اتفاقات می‌دانم. یک بخش مسئولین کل کشور که در ارتباط با سینما قرار دارند هستند از آموزش و پرورش گرفته تا شهرداری که من هم جزئشان هستم. گروه دوم فیلمسازان، گروه سوم رسانه‌ها و گروه چهارم مخاطبین هستند.


برغم سیاه نمایی که برخی از افراد می‌کنند سینما زنده است

در ادامه این بخش همایون اسعدیان کارگردان سینما پشت خط آمد و عنوان کرد: ما در روزهای سختی به سر می‌بریم. در روزهایی که همه به خودشان اجازه می‌دهند درباره سینما نظر دهند و متاسفانه تا جایی که جلوی وزارت ارشاد مخالف و موافق تجمع می‌کنند و بر علیه یکی از فیلمسازمان معتبر ما شعار می‌دهند. متاسفانه مسئولان وزارت ارشاد ما تنها از پشت پنجره‌ها ناظر ماجرا هستند.

وی ادامه داد: آیا اتفاقات یک سال گذشته به این دلیل نیست که ما در اداره سینما ضعف داشتیم؟ و نتیجه‌ای جز بی‌اعتمادی مردم به سینما به دست نیاوردیم. عظیمی آمار سال گذشته شبکه ویدئویی را به غلط ارائه می‌دهند. ما سال گذشته کمتر از ۳۰۰ میلیون فیلم‌هایمان را نمی‌فروختیم اما امسال به زور می‌توانیم تا ۱۵۰ میلیون فیلم‌ها را بفروشیم. لطفا آمار جعلی به اطلاع مردم ندهید.

طیف تازه نفسی وارد فضا شده‌اند که سینمای ایران را به درجات خوبی می‌کشاند

اسعدیان توضیح داد: وقتی مسئولان سینمایی ما جو نا‌امنی برای هنرمندان بوجود می‌آورند چطور می‌توانیم امیدوار به اقبال مخاطبان باشیم. ما در جو ملتهبی در سینما به سر می‌بریم که این مسئله باعث شده مخاطبان از دیدن فیلم‌ها رویگردان باشند.

عظیمی در جواب اسعدیان گفت: برغم سیاه نمایی که برخی از افراد می‌کنند سینما زنده است و فعال به کار خود ادامه می‌دهد. طیف تازه نفسی وارد فضا شده‌اند که سینمای ایران را به درجات خوبی می‌کشاند. امیدوارم سال آینده سینمای پررونقی داشته باشیم.

نظرسنجی برنامه اختصاص به طرح این سئوال داشت که از میان نقش‌های فرحان در «عروس آتش»، دریاقلی سورانی در «شب واقعه»، قاسم در «ارتفاع پست»، هوشنگ ستاری در «به رنگ ارغوان»، مرتضی در «چهارشنبه سوری» و محسن در «زندگی خصوصی آقا و خانم میم»، کدامیک از نقش‌های حمید فرخ‌نژاد را بیشتر می‌پسندید، که در پایان برنامه ۴۰ درصد از بینندگان گزینه یک را انتخاب کردند.

انتهای پیام/ع.ت