به گزارش سینماپرس، محمدسرشار در مسترکلاس این دوره از جشنواره اظهار داشت: هوش مصنوعی تعریف انیمیشن را تغییر داده و دیگر نمیتوان پویانمایی را صرفاً به آثار فانتزی و کودکانه محدود کرد. هر شیء بیجانی که به حرکت درآید، در حوزه انیمیشن قرار میگیرد؛ حتی اگر کاراکتر کاملاً رئال باشد و با ابزارهای هوش مصنوعی ساخته شود.
وی با اشاره به ورود این فناوری به تبلیغات، مستند و آثار داستانی افزود: در گذشته تولید آثار تاریخی به تجهیزات، لباسها و لوکیشنهای خاص نیاز داشت، اما اکنون میتوان با هوش مصنوعی بسیاری از این محدودیتها را برطرف کرد. برای نمونه، بازسازی یک واقعه تاریخی با استفاده از چند بازیگر یا حتی توصیف شخصیتها امکانپذیر است.
سرشار با تأکید بر اینکه کارگردانان در عصر هوش مصنوعی به خلاقیت بیشتری نیاز دارند، گفت: این فناوری برای تولید آثار متوسط و معمولی بهاندازه کافی آموزش دیده است. بنابراین هنرمند باید یک پله بالاتر از سطح متوسط قرار بگیرد و روایتگری و خلاقیت خود را تقویت کند.
مدیر سابق شبکه کودک با اشاره به تغییر مشاغل صنعت انیمیشن تصریح کرد: از میان تخصصهای مختلف تولید انیمیشن، همچنان به فیلمنامهنویس، کارگردان، کارگردان هنری، طراح کاراکتر، طراح استوریبرد و آهنگساز نیاز داریم، اما بسیاری از مشاغل فنی مانند مدلسازی، طراحی پسزمینه و ریگینگ به شکل گذشته موردنیاز نخواهند بود. بهطور کلی، حدود دو سوم مشاغل فعلی این صنعت با ورود هوش مصنوعی حذف یا دستخوش تغییر میشوند و استودیوها نیز ممکن است با کاهش قابل توجه نیروی انسانی مواجه شوند.
وی ادامه داد: همانطور که ورود رایانه به صنعت انیمیشن، شیوههای سنتی تولید را تغییر داد، هوش مصنوعی نیز تحول مشابهی ایجاد میکند. البته تولید دستی و کلاسیک از بین نمیرود، بلکه به نوعی صنایع دستی تبدیل میشود؛ محصولی که با تعداد محدود و هزینه بیشتر تولید خواهد شد.
سرشار در بخش دیگری از این نشست، خلق دارایی معنوی یا IP را راهی برای استقلال استودیوها دانست و با اشاره به تجربه مجموعههایی مانند «دیریندیرین» و «سوریلند» گفت: استودیویی که فقط سفارش میگیرد، به سفارشدهنده وابسته است و خلاقیت آن در محدوده خواستههای مشتری باقی میماند. اما با خلق شخصیت و جهان داستانی اختصاصی، میتوان داراییای ایجاد کرد که قابلیت توسعه، فروش، واگذاری مجوز و تولید آثار متعدد را داشته باشد.
وی با اشاره به راههای درآمدزایی در صنعت انیمیشن اظهار داشت: سفارشگیری، جذب اسپانسر برای تولید قسمتهای جدید، درآمد حاصل از بازدید در پلتفرمها، فروش حق پخش و واگذاری مجوز تجاری استفاده از شخصیتها، پنج مسیر اصلی درآمدزایی هستند. به همین دلیل، پیش از ایدهپردازی باید مخاطب و مدل درآمدی اثر مشخص شود.
این تهیهکننده با تأکید بر ضرورت طراحی یک موتور داستانی برای آثار ادامهدار گفت: شخصیتها، جهان داستانی و ساختاری که بتواند داستانهای متعدد تولید کند، سه رکن مهم یک IP هستند. مجموعهای مانند پوآرو در هر قسمت با یک پرونده تازه روبهرو میشود و همین ساختار امکان تولید قسمتهای متعدد را فراهم میکند.
سرشار در پایان با اشاره به آینده هنر و فناوری خاطرنشان کرد: هوش مصنوعی هنر را از بین نمیبرد، بلکه امکان تجربههای تازه را فراهم میکند. در آینده ممکن است مخاطب علاوه بر تصویر و صدا، حواس دیگری مانند بویایی و لامسه را نیز در آثار هنری تجربه کند. همچنین آثار تعاملی و روایتهایی که مخاطب در انتخاب مسیر داستان نقش دارد، گسترش پیدا خواهند کرد.
ارسال نظر