به گزارش سینماپرس، بابک خواجه‌پاشا عصر یکشنبه در نخستین نشست «انجمن عصر سینما» که به همت مؤسسه آفرینش‌های هنری آستان قدس رضوی برگزار شد، با واکاوی مؤلفه‌های «سینمای انسانی» اظهار کرد: هویت ایرانی متأثر از دین، مذهب، اقلیم و تاریخ است و «اخلاق» یکی از شاخصه‌های تمدنی ما محسوب می‌شود.

وی ادامه داد: از نگاه من سینمایی که به فطرت بشر احترام بگذارد، سینمای انسانی و اخلاقی است و در مقابل، سینمایی که بخواهد فطرت شیطانی را ترویج کند، ضد انسانی است.

این کارگردان سینما با اشاره به اهمیت پاسداشت مقام خانواده در آثار نمایشی افزود: در خدای بینی من، جایگاه پدر، مادر و خانواده دارای تقدس است. سینمای انسانی به خود اجازه توهین به این مقام‌ها را نمی‌دهد.

وی در ادامه با نقد جریان‌های سینمایی که به دنبال سیاه‌نمایی صرف هستند، تصریح کرد: برخی فیلم‌های به اصطلاح انتقادی و سیاسی، تنها با هدف بیان حرف‌های مقطعی یا تحقیر عده‌ای ساخته می‌شوند؛ این‌ها سینمای ارزشمند نیستند. فیلم ارزشمند آن است که عشق انسان‌ها را نسبت به یکدیگر فزونی بخشد و کارهای زشت را تقبیح کند.

خواجه‌پاشا خاطرنشان کرد: رسالت یک هنرمند در مواجهه با معضلات اجتماعی، ارائه راهکار و تعالی‌بخشی است، نه اینکه صرفاً با بازنمایی ناهنجاری‌ها، به فروپاشی ارزش‌ها دامن بزند؛ ذات هنر «فرزانگی» و «پالایش» است و فیلم باید در حوزه تأثیرگذاری، هدفی متعالی را دنبال کند.

وی در ادامه با تفکیک میان «نقد آسیب‌ها» و «تخریب جایگاه خانواده»، به تحلیل رویکرد فیلمسازان پرداخت و گفت: من معتقدم فیلمساز می‌تواند نقد کند و درباره زشتی‌ها و آسیب‌ها فیلم بسازد اما این به معنای بی‌احترامی به جایگاه انسان نیست.
کلاهبرداری به نامِ «جذب مخاطب»

این کارگردان سینما با انتقاد از برخی رویکردهای رایج در سینمای امروز تصریح کرد: برخی فیلم‌ها برای جذب مخاطب و فروش بیشتر، به جای تمرکز بر درامِ درست و اصولی، حرف‌های ناپسند و شکستن حریم‌ها را رواج می‌دهند؛ این کار در واقع نوعی کلاهبرداری است. به گفته وی، شرم و حیا بخشی از فرهنگ ماست و سینمای موفق آن است که روایت گیرا را بدون نادیده گرفتن این شاخص‌ها خلق کند.

خواجه‌پاشا در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به ضرورت شکل‌گیری سبک‌های بومی در ژانرهای سینمایی گفت: ما در روایت آثار رمانتیک نیز باید سبک ویژه خودمان را داشته باشیم. سینمای رمانتیک ایرانی لزوماً نباید کپی‌برداری از مدل‌های هالیوودی باشد که هر ارتباطی را دستمایه شکل‌گیری «رمانس» قرار می‌دهند. متأسفانه ما در این حوزه کار جدی نکرده‌ایم.

وی تصریح کرد: در حالی که سینمای رمانتیک اصیل ایرانی، باید با تکیه بر شاخصه‌های فرهنگی و نوع ارتباطات سالم و انسانی ما، قصه‌ای ماندگار و تأثیرگذار را روایت کند.

به گفته وی، هنر، ذاتِ «فرزانگی» و «پالایش» است و فیلمساز باید در جایگاه هنرمند، به نحوی با معضلات خیابانی و اجتماعی مواجه شود که به جای رها کردن مخاطب در ناامیدی یا بی‌اخلاقی، او را به تأمل برای یافتن راهکار سوق دهد.

موسسه آفرینش‌های هنری آستان قدس رضوی از فعالیت یک «پاتوق سینمایی» در جوار بارگاه منور رضوی با هدف ارتقای شناخت و فهم سینمایی خبر داد و ابراز امیدواری کرد که این مجموعه در سال‌های آینده به کانون تولید فیلم و ارائه تعریفی نوین از «سینمای دینی» تبدیل شود.