«حسین طلابیگی» مدیرکل پیشین دفتر نظارت بر مراکز، مشاغل و مجامع سازمان سینمایی در گفت و گو با خبرنگار سینماپرس با انتقاد از عملکرد مدیریت سازمان سینمایی در دولت چهاردهم اظهار داشت: اگر بخواهیم عملکرد سازمان سینمایی را بررسی کنیم، ابتدا باید عملکرد وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و انتخاب مدیرانی را که وزیر محترم ارشاد در این دوره انجام دادهاند، مورد بررسی قرار دهیم. در حوزه معاونت هنری، دیدیم که یک انتخاب اشتباه در این زمینه چه اتفاقاتی را رقم زد که در نهایت منجر به تغییر معاون وزیر، خانم رضایی، شد. تبعات آن تصمیم را نیز امروز میبینیم و عملکرد و تفکری که خانم رضایی داشت، همچنان خودش را نشان میدهد.
این مدیر فرهنگی بیان کرد: در حوزه سازمان سینمایی نیز متأسفانه در مورد آقای فریدزاده، وزیر ارشاد انتخاب مناسبی نداشتند. آقای فریدزاده، انسان بسیار متین و قابل احترامی هستند، اما حالا پس از گذشت دو سال میتوان قضاوت نمود که متاسفانه برای این سمت ریاست سازمان سینمایی مناسب نبودهاند.
او ادامه داد: ضمن اینکه پس از این اتفاق، جنگ نیز رخ داد و این مسئله لطمات زیادی به حوزه فرهنگ و سینما، بهویژه در حوزه تولید، وارد کرد و باعث شکلگیری اتفاقات مختلفی شد. این شرایط نیازمند مدیری بود که بتواند در دوران جنگ، سیاستهای لازم را در سازمان سینمایی تغییر دهد و این مجموعه را تقویت کند و در دوران جنگ استراتژی متناسب با فضای جنگی بوجود آمده را اتخاذ نماید.
طلابیگی با اشاره به راهبردهای ضروری سازمان سینمایی برای اداره سینمای کشور در دوره جنگ، تصریح نمود: در وهله نخست، باید اهداف فرهنگی حوزه سینما در دوران جنگ که مناسبات خاص خودش را دارد، دنبال میشد و در مرحله بعد نیز باید به گونهای عمل میشد که سینما بتواند از فرصتی که در دل تهدید ناشی از جنگ ایجاد شده، استفاده کند و اتفاقات مثبتی را در این حوزه رقم بزند. اما این اتفاق نیفتاد و متأسفانه انفعال مدیران سازمان سینمایی باعث شد رکود بسیار شدیدی دامنگیر حوزه سینما شود.
وی افزود: تلاشهایی نیز صورت گرفت، اما به دلیل اینکه مدیر فعلی سازمان سینمایی اساساً تواناییهای لازم برای مدیریت دوران جنگ را ندارد، این تلاشها موفق نبود. تولیداتی هم که سال گذشته بر اساس جنگ ۱۲ روزه شکل گرفت و امسال نیز در حال انجام است، اگر سیاستگذاری ارگانهایی که در این زمینه فعالیت میکنند وجود نداشت، اساساً اتفاق خاصی رخ نمیداد.
مدیرکل دفتر نظارت بر مراکز، مشاغل و مجامع سابق سازمان سینمایی با بیان این مطلب که وضعیت به جایی رسیده است که از فیلمسازان درخواست میشود فیلم خود را برای اکران ارائه کنند، اما فیلمساز نیز از اکران آن خودداری میکند؛ اظهار داشت: چرخه اکران، چرخه مناسبی نیست و فیلمساز از این کار استنکاف میکند و این چرخه معیوب همچنان ادامه پیدا میکند. بنابراین، نیاز بود که وزیر محترم با یک تصمیم جسورانه، مدیری را انتخاب کند که توانایی لازم برای عبور از این دوران جنگ را داشته باشد و بتواند این مجموعه را مدیریت کند؛ اما متأسفانه چنین اتفاقی نیفتاده است.
طلابیگی با انتقاد از رویکرد وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در انتصابات، این انتخابها را سیاسی و فاقد رویکرد شایستهمحور ارزیابی کرد و بیان داشت: با توجه به اینکه انتخاب رؤسای سازمانها، از جمله سازمان سینمایی و معاونتها، کاملاً سیاسی است و وجه سیاسی این ماجرا همواره بر وجه فرهنگی آن غلبه پیدا میکند، متأسفانه شاهد تأثیرگذاری مجموعههای دیگر نیز هستیم. وزیر محترم در دولت تنها تصمیمگیرنده در این حوزه نیست و شاید مجموعههای دیگری قدرت بیشتری از وزیر برای انتخاب یا تغییر مدیران داشته باشند.
این مدیر سینمایی همچنین در مورد نفوذ جریانات معاند در مشورت دهی ها و تصمیم سازی ها در بدنه مدیریتی سازمان سینمایی تصریح نمود: مشورتگیری از این جهت اهمیت دارد که همانطور که عرض کردم، حوزه فرهنگ ما در حال حاضر پشتوانه سیاسی و جریانات سیاسی خاص خودش را دارد. در واقع، سیاستهایی که جریانات سیاسی ایجاد کردهاند و دولت را روی کار آوردهاند، بیشتر در اختیار همان جریان است و در اصل نظرات و سیاستهای آنها اعمال میشود.
او ادامه داد: اگر هم مشورتگیریهایی صورت بگیرد، معمولاً از همان مجموعه انجام میشود و آن مجموعه نیز فاقد سیاستهای مشخص و متناسب با دوران جنگ است. تلاش آنها این است که شرایط همواره به گونهای پیش برود که گویی در یک دوران عاری از جنگ و در شرایط صلح قرار داریم و بر همان اساس مدیریت کنند یا کشور را به سمت صلحدوستی و این مسائل ببرند.
وی تاکید کرد: در حالی که این جنگ، جنگی نیست که ما آن را انتخاب کرده باشیم یا ما به سمت جنگ رفته باشیم. البته حتی اگر ما به سمت جنگ هم حرکت کرده باشیم، باز بر اساس ایدئولوژی انقلاب اسلامی، نیازمند مدیرانی هستیم که توانایی تصمیمگیری داشته باشند.
«حسین طلابیگی» در پایان این گفت و گو خاطرنشان ساخت: صرف مشورت گرفتن کافی نیست. حتی فرض کنیم مشورتهای خوبی نیز ارائه شود؛ در نهایت نیاز به تصمیمگیری وجود دارد و این تصمیم باید به بدنه مدیریتی سازمان سینمایی منتقل شود. در حالی که بدنه مدیریتی نیز فاقد چنین شاخصههایی است.
ارسال نظر