به گزارش سینماپرس، «محمد تقی فهیم» با انتشار یادداشتی با عنوان «سینمای بی امام رضا علیهالسلام» نوشت:
سینمای ایران با تولید سالانه ۱۰۰ فیلم بلند داستانی هنوز یک اثر خوش ساخت ماندگار درباره امام رضا علیهالسلام ندارد. امام عزیز و محبوبی که نه تنها برای قریب به اکثریت (ما) خراسانیها دلبری میکند بلکه برای غالب مردم ایران و نیز فراتر از مرزها، جایگاه ویژهای در نزد جماعت بیرونی در قارههای مختلف دارد.
شکوه، عظمت و محیط حسی بارگاه امام هشتم شیعیان جهان، حتی بسیاری از نفوس غیر مسلمان/شیعیان را نیز همواره مسحور و مجذوب خود کرده و میکند.
سالها قبل که جشنواره فیلم دفاع مقدس در مشهد برگزار شد، مطابق برنامهریزی سینماگران و هنرمندان حاضر برای زیارت و بازدید از زوایا و بخشهای مختلف «آستانه» دعوت شدند. یادم هست که در حین بازدید از آرشیو تصویری با اتفاقات و حاشیههای خارقالعاده و عجیبی پیرامون امام عزیز مواجه شدیم که هرکدام از این پدیدهها، فینفسه قابلیت و ظرفیت قدرتمند دراماتیک داشتند. به تأیید و تأکید جمع کثیری سینماگر حاضر دراین برنامه، هر ماجرای پخش شده در صورت تبدیل به اثار نمایشی توسط افراد کاربلد، بیتردید میتوانست مورد اقبال تودههای فراتر از نفوس داخل قرار بگیرد. دراین مجال ویدیوهایی پخش شد از مراجعین کشورهای غیرمسلمان که به شدت جذاب و تاثیرگزار بود. از جمله بیماران لاعلاجی که پس از خوردن به در بسته پزشکی، با مراجعه به آستانه امام، معجزه بهبودشان رخ داده بود و لذا برخی به دلیل وضع خوب مالی، چکهای سفید در وجه آستانه امضا میکردند و یا بخشی از مایملک خود در اقصی نقاط جهان را وقف آستان مبارک امام میکردند و ... به واقع روایت این جماعت غیر مسلمان از تأثیر روحی/روانی و معنوی امام همام بر خود و خانوادههایشان شنیدنی و صد البته تکاندهنده بود.
خلاصه که تاریخ و آرشیو موجود آستانه حکایت از انواع روایات، قصهها و داستانکهای بیشماری دارد که هرکدام در صورت التفات نمایشی به آنها، دل و مغز تودههای انبوه را تحت تأثیر قرار خواهد داد، ولی تاکنون این اتفاق نیفتاده است، مگر آثار تلویزیونی ضعیف و مهجوری که بهترینشان تلهفیلمهای رسول صدرعاملی هستند. نمونههایی که از فرط باز پخش تلویزیونی، رنگ باختهاند.
برای اینکه راه دور نرویم به نمونهای اشاره میکنم که در مراسم اختتامیه شب نقد تهران (که چهارشنبه شب، نهم اردیبهشت در موزه سینما برگزار شد) شاهد آن بودم. فقدان اثار سینمایی درخور توجه درباره امام هشتم باعث شده بود تا دستاندرکاران مراسم برای تهیه و تولید تیزر و میان برنامه مجبور به استفاده از فصل جذاب پایتخت بشوند، آنجا که «نقی معمولی» را هنگام زیارت زریح مبارک امام رضا ع نشان میدهد. اگر چه این فصل پایتخت از اجرایی حسی، خوب و تاثیر گزار برخوردار است، با این حال تعلقی به پرده عریض نداشته و در زمره کارهای تلویزیونی محسوب میشود. خلاصه کنم. اینکه سینمای ایران علیرغم بضاعت قابل توجه در سرمایهگذاری و کمیت بالای تولید (با ساخت نزدیک ۲۰۰۰ فیلم بلند داستانی در ۵۰ سال گذشته) هنوز نتوانسته درباره مهمترین و زوار پذیرترین پدیده مذهبی/معنوی جهان یک اثر با شکوه و ماندگار جهانی که هیچ، حتی مورد اهتمام و وثوق جمعیت و تودههای وطنی بسازد، یک کمبود مهم هنری/فرهنگی و یک ضعف بزرگ و جدی مدیریتی ا
ارسال نظر