به گزارش سینماپرس، گفت‌وگوی جمعی درباره‌ «نوشتن در جنگ، نوشتن از جنگ»، یکشنبه ۳۰ فروردین در پاتوق فرهنگی با حضور محسن مومنی‌شریف، هادی خورشاهیان، حمید داودآبادی، داوود امیریان، محمدامین سلیمی و مجید اسطیری برگزارشد. محمود جوانمهر پژوهشگر و نویسنده با تاکید بر اینکه انسان، مسئول به دنیا آمده است، اظهار کرد: حتی در مناطق غیردینی هم انسان‌ها مسئول هستند. امروز این سوال شکل می‌گیرد، مسئولیت نویسنده بودن در چنین شرایطی چیست؟

مومنی‌شریف با تاکید بر اینکه جامعه روشنفکری، ملت ایران را نشناخته است، گفت: آنها یک‌سری اطلاعات درباره جامعه دارند و آن را به درستی نشناختند.

این نویسنده با بیان اینکه در روزهای اخیر در شهرهای مختلف به رصد رفتار پرداخته است، ادامه داد: جامعه یک روح دارد و جامعه پدیده مادی نیست، امروز روح جامعه را در خیابان‌ها می‌بینیم.

او افزود: امروز فرصت خوبی است تا انگاره‌های خود را درباره ملت ایران تغییر بدهیم، میان مردم بودن کمک می‌کند که به اندیشه درست برسیم. از این به بعد درباره ملت ایران نظریات جدیدی مطرح خواهدشد، هنوز نمی‌دانم چه حقایقی است، به دلیل مطالعات دینی که دارم، ممکن است نظرم مانند راه میان‌بر باشد.

هرچه امروز بنویسیم، شعاری خواهد بود

امیریان با اشاره به اینکه روایت و خاطره بخشی از ادبیات داستانی است، گفت: بخشی از داستان از روایت تامین می‌شود. قبل از انقلاب ادبیات و داستان در دست نویسندگان چپ بود. وقتی جنگ اتفاق افتاد مرزبندی‌ها بیشتر شد و جز احمد محمود که مدار صفردرجه را نوشت، اسماعیل فصیح و چند نویسنده دیگر، بسیاری دست از نوشتن برداشتند.

این نویسنده با بیان اینکه هنرمند خوب، هنرمند کنجکاو است، ادامه داد: من به خیابان و به جاهایی که بمباران شده می‌روم تا حقایق را ببینیم.

او افزود: من اگر امروز بنویسم شعاری خواهد بود، من درباره دانش‌آموزان میناب نوشتم، اما جایی منتشر نمی‌کنم، زیرا فکر می‌کنم که هنوز داغ ما تازه است. امروز وقت چاپ آثار نیست. امروز مهم‌ترین وظیفه همه ما این است که خوب ببینیم و خوب یادداشت برداریم، تا بعدها بنویسیم. باید دو تا سه ماه صبر و آثار را بازخوانی کنیم.

داودآبادی با تاکید بر اینکه باید حقایق به سرعت نوشته شود، گفت: اگر امروز بنویسید ۳۰ صفحه خواهید نوشت، اگر یک ماه دیگر بنویسید فقط ۱۰ صفحه می‌نویسید. می‌توان گفت ۷۰ درصد این جنگ مساله رسانه است و در کف خیابان جریان دارد.

نویسندگان باید خود را پیدا کنند

خورشاهیان با بیان اینکه تعدادی از نویسندگان در میان دشمن و وطن، دشمن را انتخاب کردند، گفت: نمی‌توانم به همه، هم‌وطن بگویم. وقتی برخی بعد از بمباران مدرسه طیبه شجره، گفتند کودکان پاسداران را زدند و این مساله‌ای نیست، ما فاصله گرفتیم.

او با تاکید بر اینکه نویسنده باید بداند که کجا باید بایستد، افزود: نویسنده مانند باقی آدم‌ها است، ما هم نباید از نویسنده توقع داشته باشیم. کسانی که وطن را نگه داشتند، متفکران نیستند، مردم هستند. نویسندگان باید خود را پیدا کنند و بعد بنویسند، بهتر است دست نگه‌داریم.

در این نشست، میان مباحث نویسندگان به خواندن روایت‌های خود می‌پرداختند.

در بخش دوم این نشست گفت‌وگوی آزاد میان حضار و نویسندگان شکل گرفت.