به گزارش سینماپرس، حسین مسافرآستانه با پیشینه داوری پنج دوره جشنواره تئاتر فجر، در حاشیه نخستین روز از برگزاری چهل و چهارمین رویداد در گفت و گو با ایرنا اظهار داشت: امیدوارم در این دوره این اجراهای خوب را ببینم. برنامه هم طبق روال خود شروع شده و هنوز یک کار دیده‌ام. امیدوارم عموم کارهای شهرستانی را ببینم.

او افزود: رویداد بزرگ تئاتر در واقع نشات گرفته از فعالیت سالیانه تئاتر در سراسر کشور است. در دوره‌های گذشته، شاهد بودیم اکثریت گروه‌های شرکت‌کننده از تهران بودند و تعداد خاصی از مراکز استان‌ها در تئاتر فعال بودند. در یک دهه تحت تاثیر این رویداد، تئاتر شهرستان‌ها اکنون فعالیت قابل توجهی پیدا کرده است.

مسافرآستانه گفت: عموما شاهد بودیم نه فقط در مراکز استان‌ها که تئاتر در بسیاری از شهرستان‌های کوچک هم فعال شده و گروه‌های مختلف هر سال تئاتر دارند. این رویداد هم تحت فعالیت‌های یک ساله این عزیزان شکل گرفته و برگزیدگان آنها در جشنواره حضور پیدا کرده‌اند.

وی افزود: اگر بخواهیم به بهترین‌های تئاتر نگاه کنیم، اکثرا از دل جشنواره تئاتر فجر بیرون آمده‌اند. حرفه‌ای‌ترین گروه‌ها چه در تهران و چه در شهرستان‌ها، از دل این رویداد شناخته شده‌اند و مورد توجه قرار گرفته‌اند. قطعا آینده تئاتر ایران از دل این رویداد بیرون می‌آیند و امیدوارم سال‌های آتی گروه‌ها بتوانند خودشان را بشناسانند و در پیکره این عرصه خودنمایی کنند.

داور جشنواره تصریح کرد: رسالت واقعی تئاتر ارتقای آگاهی و ایجاد امید و زندگی برای خود جامعه تئاتری و مخاطبان تئاتر در هر جای کشور است. طبعا اجراهای مختلف در راستای این رسالت فعالیت دارند و به همین دلیل، کار سختی پیش روی گروه‌های تئاتری قرار دارد چراکه کارشان اندیشه‌ورزی است و برای تحقق این مهم باید به مسائل اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و مبتلابه زندگی توجه و در این زمینه عمیقا مطالعه کنند و بتواند موضوعاتی را متناسب با این موارد در قالب درام و زندگی به نمایش بگذارند.

مسافرآستانه اظهار داشت: گاهی اوقات در زندگی وقتی تئاتر می‌بینیم به بخشی از وجودمان پی می‌بریم. تئاتر مانند آیینه است و فشرده زندگی را به شکل درام نشان می‌دهد تا ما را به خودمان بازبشناسد و به شناخت مجدد خودمان روی بیاوریم و این رسالت بزرگ، کار تئاتر را سخت می‌کند.

وی تاکید کرد: تئاتر صرفا برای تفریح و وقت‌گذرانی نیست، اگر چه همین سرگرم شدن بخش کوچکی از پیکره تئاتر را به خودش اختصاص می‌دهد.