محمدرضا مهدوی‌پور/ حضور گسترده و فراگیر «ملت قهرمان ایران» در راهپیمایی «۲۲ دی‌ماه» در حمایت از آرمان‌های «انقلاب اسلامی» لزوم بازخوانی و مرور چند نکته مهم را ضروری می‌سازد:

۱/ خروش میلیونی مردم ایران در روز «۲۲ دی‌ماه» بیش از هر چیز موجب ثبت یک «یوم الله» دیگر در تاریخ «ایران اسلامی» گردید. پس باید توجه داشت که «ایام الله» روزهای عادی نیست! نقطه‌ی عطف تاریخند! روزهای تاریخ‌سازند و از این جهت است که «حاکمیت اسلامی» مأمور است که «ایام الله» را به یاد مردم بیاورد و با تولید آثار فرهنگی و رسانه‌ای متنوع اجازه ندهد که این «ایام الله» توسط شیاطین در حافظه جمعی جامعه کم‌رنگ گردد و به سرنوشتی همچون گرامیداشت ضعیف «یوم الله ۹ دی» در امسال و یا فراموشی مطلق «یوم الله ۲۷ تیر» و بسیاری دیگر از «یوم الله» ‌های کم رنگ و بعضا محو شده بیانجامد و در این میان لازم است تا باردیگر بر نقش بی‌بدیل هنر و بالاخص تولیدات فیلم و سریال در ثبت و ضبط «ایام الله» و ماناسازی آن در حافظه جمعی جامعه تاکید ویژه نمود.

۲/ اغتشاشات دی‌ماه امسال را می‌بایست پروژه‌ای در راستای پروسه تقابل حداکثری و همه‌جانبه «نظام سلطه» با «انقلاب اسلامی» قلمدا نمود. پروسه‌ای که در درون آن پروژه‌هایی همچون «جنگ ۱۲ روزه» نیز جای گرفته و در طی دوران بهرگیری غرب از «تفکر نمرودی مدرن» در قالب «ترامپیست» موضوعیت ویژه یافته است. پس اگر چه بررسی ابعاد اغتشاشات دی‌ماه و نقش ساختارهای امنیتی کشور در زایش زودهنگام و در جهت سقط سریع این پروژه مجالی ویژه طلب می‌نماید؛ اما باید توجه داشت که اقدام «دولت چهاردهم» برای آغاز «جراحی بزرگ اقتصادی» را می‌بایست به عنوان عامل ظاهری و اصلی آغاز اعتراضات مردمی و منتج شدن آن به شروع پیش از موعد پروژه اغتشاشات قلمداد نمود. پس لازم است تا بدون نگاه امنیتی و بدون لحاظ بُعد پروژه‌ای این وقایع، از اصل اقدام دولت غفلت نکرد و اجازه نداد تا «مدیران لیبرال مسلک اقتصادی کشور» بار دیگر در حاشیه فضای امنیتی کشور به زیست خود ادامه دهند و نخواهند تبعات این جراحی را بپذیرند و در میدان این مطالبه‌گری قطعا «رسانه ملی» دارای وظیفه و مسئولیتی ویژه می‌باشد و نباید اجازه داد که «صدا و سیمای جمهوری اسلامی» تحت تاثیر فضاسازی‌ مدیریت اجرایی کشور از سطح «رسانه ملی» تنزل مرتبه یافته و به «رسانه دولت» مبدل گردد!

۳/ پُرواضح است که تمام ۲۴ میلیون مردمی که در روز «۲۲ دی‌ماه» در جای جای ایران به خیابان‌ها آمده و فریاد حمایت از «جمهوری اسلامی ایران» سر داده‌اند؛ نسبت به وضع موجود «معترض» می‌باشند و از نابسامانی اقتصادی و «ناتوانی دولت چهاردهم» در توجه به معیشت عمومی جامعه و بی‌ثباتی اقتصادی موجود گلایه‌مند هستند. اما این مردم در طی نیم قرن اخیر به آنچنان شعور و فهمی رسیده‌اند که حالا به راحتی می‌توانند میان «حکومت» و «حاکمیت» تمایز قایل شوند و با وجود تمام اعتراض و گلایه خود از مدل رفتاری «قوه مجربه» تنها به جهت حمایت از «کیان نظام اسلامی» و لبیک به اوامر و به «عشق امام خامنه‌ای» به خیابان بیایند و «دشمنان نظام جمهوری اسلامی» را به یک یاس عظیم و دردآور مبتلا سازند. پس لازم است تا از «دولتمردان» خواسته شود که با شناخت کافی از این وضعیت میدان، برای حفظ آبرو خود هم که شده از مصادره این «خیزش عمومی ملت مسلمان ایران» و گرفتن هرگونه عکس یادگاری با «یوم الله ۲۲ دی» در حال و آینده پرهیز نمایند و بجای گرفتن هرگونه ژست همراهی با مردم، به اقدام و عمل مناسب در راستای مطالبات عمومی جامعه روی آورند.

۴/ تاریخ فراموش نخواهد کرد که آتش «فتنه دی‌ماه ۱۴۰۴» همچون «فتنه آبان ۱۳۹۸» توسط «قوه مجریه» تهیه شد! پس سوای نظر از فرار روبه جلوی «دولتمردان دولت چهاردهم» به سبک و مدل «دولتمردان دولت حسن روحانی» و عدم پذیرش بار مسئولیت و اقدامات خود در ایجاد فضای ملتهب اقتصادی و «معترض ساختن عموم مردم» که به وضوح در مواضع اخیر «رئیس جمهور پزشکیان» و یا «خانم سخنگو» و دیگر اعضای کابینه قابل مشاهده و پیگیری است؛ آنچه که بیش از هر چیز در طی وقایع اخیر قابل توجه است، برقراری نوعی از آرامش رسانه‌ای و عدم دمیده شدن بر آتش التهابات عمومی در جامعه است. آرامشی که به سبب تمکین جریان مستقر در دولت به نظریه قطع کردن کامل اینترنت بین‌الملی، قطع کردن کامل تمامی شبکه‌های اجتماعی، قطع کردن کامل پیامک، قطع کردن‌های موقتی سیگنال‌های تلفن همراه و صدور طیف گسترده‌ای از مجوزهای قطع کردن و سلب کردن‌های دیگر در فضای عمومی جامعه رقم خورد و اما تقریبا هیچ صدای ناکوک و فریاد بلند واویلایی شنیده نشد! اتفاقی ویژه که شاید بیش از هر چیز محصول «تدبیر دولت چهاردهم» در فربه سازی «شورای اطلاع‌رسانی دولت چهاردهم» و حقوق بگیرساختن منتقدان پیشین چنین اقداماتی و فراهم ساختن شرایط ارتزاق ایشان از «بودجه‌های دراختیار نهاد ریاست جمهوری» باشد! اتفاقی ویژه که اگر چه تا حدی «امنیت روانی جامعه» را در شرایط تنش‌های ناشی از رفتارهای اشتباه و مدیریت‌های بعضا غلط «دولت چهاردهم» تامین ساخته است؛ اما در مجموع میزان دغدغه‌مندی واقعی طیف‌های مختلف از منتقدان را در سال‌های اخیر عریان نموده و حجم کاسب‌کاری هر یک از ایشان را هویدا می‌سازد!

۵/ سرگشتگی «معاونت سیاسی صدا و سیما» و تکرار شیوه ‌بی‌عملی در شرایط «تنش» که منجر به افت محسوس «رسانه ملی» در تولید برنامه‌های متنوع و با کیفیت بصری مناسب و متوازن با طول و عرض اغتشاشات اخیر و در کنار آن پرشدن کنداکتور شبکه‌های مختلف سیما با محتواهای زرد و برنامه‌هایی کم‌جان و یکنواخت و گفت‌وگوهای طولانی و تکراری و کم‌عمق و... نه تنها «مرجعیت رسانه ملی» را مخدوش و اسباب قرار گرفتن این «رسانه تصویری» در سراشیبی سقوط به وادی «رسانه رادیویی» را فراهم ساخته و مخاطبان را دل‌زده و باعث کاهش اعتماد به این رسانه‌ فراگیر و پیشرو در میان توده‌های مختلف اجتماعی شده است؛ بلکه اسباب بلند و پررنگ شدن صدای «رسانه‌های معاند» را فراهم ساخت و مدیران سرگشته بین وعده‌های بزرگ «سند تحول رسانه» و عملکرد واقعی و خروجی قابل مشاهده بر روی آنتن را همچون تمامی مقاطع حساس مختلف در طی سال‌های اخیر، فکاهی ساخته است و البته مدیران سازمان را به دنبال رزومه سازی و برگزاری جلسه‌های کارنامه تراشی و بیلان دهی در وسط شرایط ملتهب ساخته است!!

۶/ مرور اولیه کیفیت در اغتشاشات دی‌ماه امسال، به وضوح حکایت از به روزرسانی مُدل رفتاری و حرکتی «سازمان تروریستی مجاهدین خلق» دارد. سازمانی که مشخصا در طی دو دهه اخیر و با اصرار عجیب ساختارهای رسانه‌ای و نهادهای فرهنگی در کشور توانسته از یک سو پروژه «سفیدشویی اعضای رسمی» و کادر موثر خود را به عنوان تواب و جداشده و ... در افکار عمومی رقم زند و ورود و خروج و ارتباط گیری این اعضا و سمپادها به ایران و با ایرانیان را مشروع جلوه دهد و از سوی دیگر با فرتوت نشان دادن پیکره ساختاری و سازمانی خود، نوعی از غفلت نسبت به ورژن جدید از وابستگان جوان سازمانی و قلمه‌های کثیف این سازمان تروریستی را بر بدنه اطلاعاتی و امنیتی کشور حاکم سازد. اتفاقی ویژه که در طی سال‌های اخیر و در قالب تولید مستندهای داستانی و تلویزونی و بالاخص در قالب تولیدات فیلم و سریالی نظیر «سرهنگ ثریا» و «تاسیان» و «سیانور» و «مصلحت» و «ضد» و ... قابل مرور و بررسی می‌باشد. تولیداتی که بیش از هر چیز موجب غفلت از توجه به عملکرد شبکه‌ای و سازمان یافته این «گروهک تروریستی در ایران» شده است. غفلتی که در ابعاد وسیع آن به ظهور مجدد طیف گسترده‌ای از فعالیت توابین و به ظاهر بریدگان از سازمان و میدان داری شبکه‌ای ایشان در اغتشاشات اخیر منجر گردیده. میدان داری ویژه‌ای که با ندانم‌کاری «دولتمردان دولت چهاردهم» در «تنزل ارزش پول ملی» به راحتی توانست طیفی گسترده از جوانان سرخورده موتور سوار و پیک موتوری را با هزینه کردی بسیار ناچیز و عموما در حد یک «اسکناس صددلاری» از جیب سرویس‌های جاسوسی آمریکا و اسراییل و البته با تفاضل هزینه‌ای و ایجاد شوق تبدیل آن به «۱۴ میلیون تومان» به جنایت خیابانی بکشاند و ...

۷/ یک روز قبل از «۲۲ دی‌ماه» بود که «رئیس سازمان بهزیستی» به تشریح دلایل اعتراضات معیشتی مردم پرداخت و از افزایش نگران‌کننده نرخ فقر در دهه اخیر خبر داد؛ اعترافی دردناک که از یک سو نشان دهنده «اطلاع دقیق دولتمردان دولت چهاردهم» از وضعیت عمومی جامعه و نیازمند «اقدام و عمل توسط قوه مجریه» است و از سوی دیگر نیازمند بازنگری جدی در فضای رسانه‌ای کشور و بالاخص افزایش سطح توجه به خروجی آنتن «صدا و سیمای جمهوری اسلامی» است. آنتنی که به وضوح نشان داده که نه تنها برای وضعیت کنونی برنامه و راهبرد معینی ندارد؛ بلکه در حال مخابره پیام‌های به شدت متناقض می‌باشد و در این میان مشخصا با افزایش تبلیغات میان برنامه و آگهی‌های بازرگانی و ... به نوعی بر سطح فقر عمومی مخاطبان مستضعف خود نمک پاشیده و با تبلیغ محصولات و کالاهای پر زرق و برق، روح و روان همین مخاطب عموما کم بضاعت مالی خود را به هم می‌ریزد!

۸/ پس اگر چه برای ارایه تحلیل قطعی نیازمند گذشت زمان و مرور تمامی ابعاد و جوانب اغتشاشات دی ماه می باشیم؛ اما مرور همین مختصر اطلاعات از کم و کیفیت مواجهه با فتنه اخیر حکایت از آن دارد که هوشمندی ویژه «فرماندهی جدید سپاه پاسداران انقلاب اسلامی» و ایجاد تغییرات ویژه در معماری نهادی و خطوط فرماندهی «قرارگاه ثارالله» و سپردن زنجیره فرماندهی روشن به شخصیتی با تجربه و با قدرت مدیریت بالا همچون «سرتیپ پاسدار احمدرضا رادان» به عنوان فردی دارای فهم نسبت به مقتضیات میدان در مختصات جغرافیایی مختلف و سال‌ها فرماندهی و تجربه آموزی در جنگ‌های شهری دهه ۶۰ و حضور در حلقه پرورش‌یافتگان «لطفیان» و ... از جمله موضوعات مهمی است که موجب به حداقل رسانده شدن هزینه کشور در فتنه اخیر و فروکش کم و کیف اغتشاشات در یک بازه چند روزه گردید. پس اگر چه باید به تمامی «نیروهای نظامی-انتظامی» به جهت ایفای نقش موثر در مهار فتنه اخیر تبریک گفت و در این میان از نقش «بسیجیان دلاور و مظلوم» به عنوان «شبکه اجتماعی قدرت سخت» در سراسر کشور غفلت ننمود؛ اما با این همه مرور فتنه اخیر و بالاخص سخنان صریح فرماندهان میدان مبنی بر اینکه «با جداشدن مردم از صف آشوبگران، لیدرها یکی پس از دیگری دستگیر شدند» ؛ بار دیگر لزوم تقویت «ساختارهای اطلاعاتی -امنیتی» را متذکر گردید و کم‌کاری این بدنه را همانند «جنگ ۱۲ روزه» و یا «فتنه ۱۴۰۱» و یا «فتنه ۸۸» و ... را متذکر شد. موضوعی که بخش عمده‌ای از تبعات آن متوجه «نیروهای نظامی-انتظامی» در صحنه و تقدیم چند صد شهید و جانباز در طی اغتشاشات اخیر گردید. شهدا و جانبازانی که با اهدای خون خود، ضعف عدم شناسایی پیش از موعد شبکه‌های تروریستی و کمپ‌های آموزشی و عدم کشف خطوط ارتباطی تروریست‌ها را پرداخت کردند و اجازه ندادند تا جای جای ایران در خشم کینه دشمنان قسم خورده انقلاب اسلامی و نظام جمهوری اسلامی بسوزد. پس باید در نقش پذیری «نیروهای اطلاعاتی-امنیتی» به عنوان چشمان بیدار جامعه اصلاحات ویژه‌ای صورت پذیرد و ...

۹/ در پایان لازم است تا به این نکته نیز توجه داشت که پس از «یوم الله ۲۲ دی» تمرکز رسانه‌ای ضدانقلاب بر کوچک جلوه دادن این حماسه آفرینی ملت قهرمان ایران به شگردهای مختلف رسانه‌ای است. از آن جمله می‌توان به تمرکز رسانه‌های معاند بر ساختگی بودن تصاویر این راهپیمایی در سراسر کشور اشاره نمود. پس اگر چه این اقدام بیش از هر چیز در راستای قوت قلب بخشیدن به طیف معاندان در صحنه و میدان اغتشاشات صورت می‌پذیرد؛ اما اصلی ترین وجه این اقدام برای ثبت در تاریخ و عرضه به آیندگان است. البته حالا این تمرکز بر فروکاست حماسه «۲۲ دی‌ماه» متاسفانه با همراهی نابخردی برخی از عناصر ذی نفوذ در نهادهای مختلف تلفیق شده است که در این راستا می‌توان به اصرار «عوامل نفوذی یا فاقد قوه تشخیص» برای تنظیم مراسم «تشییع شهدا» دقیقا در همان ساعت و در همان موقیعت و لوکیشن حماسه «۲۲ دی‌ماه» در دو روز بعد، یعنی در روز چهارشنبه اشاره نمود. مراسمی که هرگونه استقبال از آن، قطعا حماسه ۲۲ دی ماه را تحت الشعاع قرار می‌دهد و این عدم فهم و درک رسانه‌ای در جبهه داخلی، همسو با اهداف دشمن از یک سو به تحلیل‌های رسانه‌های معاند مشروعیت می‌دهد و از سوی دیگر ثبت تاریخی حماسه «۲۲ دی‌ماه» را با اختلال رسانه‌ای مواجه خواهد ساخت.